Antonio Canova werd geboren in een klein stadje in Noord-Italië. Hij kwam uit een steenhouwfamilie en leerde tekenen van zijn grootvader, dus het was niet verrassend dat hij al op jonge leeftijd begon met het snijden van marmer. In zijn tienerjaren werkte Canova samen met beeldhouwer Torretti om zijn vaardigheden te leren en te verbeteren. Toen Torretti later naar Venetië verhuisde, ging Canova ook met hem mee, waar hij een schets kon maken van de ervaring en het tekenen van beroemde antieke sculpturen uit het leven.
In 1775 richtte Canova een studio op in Venetië en begon opdrachten aan te nemen voor figurenwerk. Zijn vroege sculpturen weerspiegelden de populaire Rococo-stijl, emoties en decoraties, en een groot aantal decoratieve stijlen. Maar Canova's figuren waren zo realistisch dat sommige mensen dachten dat het eigenlijk gipsen gevallen van echte mensen waren.
In de artistieke carrière van Antonio Canova zijn veel beroemde kunstwerken doorgegeven en verwelkomd:
Psyche nieuw leven ingeblazen door Cupido's kus (1787)
Het wordt beschouwd als een meesterwerk van neoklassieke Cupido en Psyche sculptuur, maar het toont fantastische emoties in de kenmerken van de nieuwe romantische beweging. Het vertegenwoordigt de God Cupido in de volle liefde en zachtheid, onmiddellijk na het ontwaken van de levenloze Psyche met een kus.
Napoleon als Mars de Vredestichter (1802–1806)
Napoleon werd opgericht als Mars-vredestichter nadat Canova in 1802 werd ingehuurd om een buste van Napoleon te maken. Het beeld begon in 1803 en Napoleon vroeg om te worden getoond in het uniform van een Franse generaal. Canova wees dit af en stond erop dat er een toespeling zou worden gemaakt op Mars, de Romeinse god van de oorlog.
Perseus zegevierend (1804-1806)
Perseus Triumphant, soms ook wel aangeduid als Perseus met het hoofd van Medusa Sculptuur, was een standbeeld in opdracht van tribuun Onorato Duveyriez. Het beeldt de Griekse held Perseus af na het verslaan van Gorgon Medusa. Het standbeeld werd vrijelijk gebouwd op de top van Apollo Belvedere en de Medusa Rondanini.
Venus Victrix (1805–1808)
Venus Victrix was een van de beroemdste werken van Canova. Aanvankelijk hoopte Canova dat de afbeelding een Diana in een gewaad zou zijn, maar Pauline Borghese stond erop dat het een naakte Venus zou zijn.
De Drie Gratiën (1814–1817)
Als meesterwerk van de neoklassieke Europese beeldhouwkunst, Het standbeeld van de Drie Gratiën werd gesneden door Antonio Canova voor een Engelse verzamelaar. De drie godinnen die algemeen worden beschouwd als de Gratiën, vertegenwoordigden gratie, charme en schoonheid, maar hadden ook andere kwaliteiten waarmee ze werden geassocieerd: Aglaia vertegenwoordigde elegantie, helderheid en pracht.