Laocoon en zijn zonenbeeldhouwwerk, ook bekend als de Laocoon Group, is een van de beroemde marmeren beelden en bevindt zich nu in de Vaticaanse Musea. Volgens de oude Romeinse schrijver Plinius is het beeld samengesteld door drie beeldhouwers van het eiland Rhodos: Hagesander, Athenodoros en Polydorus gemaakt, het toont de scène van de Trojaanse priester Laocoon en zijn twee zonen Antiphas en Thymbraeus die verstrikt raken in de zeeslang.
Het beeld is gebaseerd op het verhaal van de Slag om Troje in de Griekse mythologie. Laocoon waarschuwde zijn landgenoten in de Trojaanse Oorlog dat het gevaarlijk was om de door de Grieken achtergelaten Trojanen naar de stad te verplaatsen. Daarom stuurde de Griekse god Athena twee gigantische pythons naar Laocoon, die de priester en zijn twee zonen in de knoop raakten.
Het marmeren beeld van Laocoon en zijn zonen Sculpture stelt deze schokkende scène voor: de gigantische slang gebruikt zijn dodelijke wendingen om Laocoon en zijn zonen te doden, een slang gevangen in de borst van zijn jongste zoon, en een andere slang gewikkeld om de dij van hun vader. Laocoons hoofd leunde achterover, zijn lippen lichtjes open, zijn gezicht misvormd door pijn. De oudste zoon, die ook verstrikt was in een slang, keek wanhopig naar zijn vader.
De ontdekking van het standbeeld van Laocoon en zijn zonen Sculptuur had een grote impact op de Italiaanse beeldhouwer en het Italiaanse renaissanceproces. Zoals we allemaal weten, werd Michelangelo diep aangetrokken door de enorme omvang van het standbeeld en de antieke Griekse esthetiek die het liet zien, met name de uitdrukking van het mannelijk lichaam.
De invloed van de Laocoon Group was duidelijk zichtbaar in de latere werken van Michelangelo, zoals de opstandige slaven en stervende slaven die hij maakte voor het graf van paus Julius II. De tragische elegantie van het beeld werd een onderwerp van Lessings werk over literatuur en esthetiek, een van de klassiekers van de vroege kunstkritiek.